Sırbistan, Doğu Avrupa'daki en patlayıcı elektrikli araç büyüme eğrilerinden birini ortaya koydu — bölgenin en rahatsız edici aritmetik derslerinden biriyle birlikte. SDEX Courier'a göre ülkedeki EV kayıtları 2026'da %300 zıplayarak ulusal elektrikli filoyu yaklaşık 10.000 araca taşıdı. Yani talep, Sırbistan'ın sorunu değil.
Sorun, tüm bu yeni elektrikli araçların neye takıldığı. Aynı habere göre ülke genelinde yalnızca 250 halka açık şarj istasyonu var — yani şarj noktası başına yaklaşık 40 elektrikli araçlık bir oran. Uzmanlar, altyapının satış eğrisiyle aynı hizada ilerlemesi gerektiği konusunda uyarıyor; mevcut rakamlarla altyapı çok geride kalıyor. Filo yöneticileri, teslimat firmaları ve şirket aracı planlayıcıları için bu açık soyut bir istatistik değil: sorunsuz işleyen bir EV yayılımı ile ilk dolu prizde duran bir yayılım arasındaki fark.
İroni şu ki para bölgenin e-mobilite hikâyesine akıyor — henüz sadece Sırbistan'ın kaldırım kenarlarına değil. Bu hafta Avrupa İmar ve Kalkınma Bankası, Selzer Automotive Bosnia'ya elektrikli ve hibrit araç bileşenleri için üretim kapasitesini genişletmek amacıyla çalışan eğitimini de kapsayan 15 milyon euro'luk bir kredi duyurdu. Batı Balkanlar'ın tedarik tabanı elektrikli çağa görünür şekilde hazırlanıyor; sürücülerin bu çağda gerçekten yaşamasını sağlayacak şarj ağları ise yetişmek için yarışıyor.
Sırbistan'ın fabrikaları ayrıca daha büyük ve daha tedirgin bir tartışmada da yer alıyor. Deutsche Welle, Almanya ve Fransa'nın 'Avrupa'da Üretim' hamlesinin maliyetleri artırdığını ve küresel otomobil tedarikçilerini rekabetçilik konusunda tedirgin ettiğini bildiriyor — raporlamanın Sırbistan'daki fabrikalara da değindiği bir tartışma — bu sırada ABD'li otomobil üreticileri içten yanmalı motorlara geri dönerken, Çin de EV üstünlüğünü pekiştiriyor. Otomotiv sektörü ihracat ve yabancı yatırımla yaşayan bir ülke için sinyaller karışık: bileşen talebi yükseliyor, ancak ticaret politikaları ve altyapı açıkları değeri kimin yakalayacağını belirleyebilir.
