Tablice cen na litewskich stacjach paliw opowiadają w tym listopadzie niewygodną historię. Świeże dane z dystrybutorów pokazują diesla po 2,195 € za litr, podczas gdy benzyna kosztuje 1,846 € — różnica niemal 35 centów. Oznacza to, że paliwo napędzające krajowe busy dostawcze, floty dystrybucyjne i ciężarówki transgraniczne jest o około 19% droższe od benzyny w baku dojeżdżającego do pracy. Dla gospodarki, która żyje z przewozu towarów, to nie przypis. To rachunek za fracht.
Trudno o gorszy moment. Najnowsza projekcja Banku Litwy opisuje rosnącą gospodarkę, która wykazuje odporność na zewnętrzne szoki — ten sam dokument jednak studzi optymizm. Zagraniczny popyt odbija się tylko powoli, a wzrost eksportu ma pozostać skromniejszy niż przed pandemią COVID-19: całkowity eksport wzrośnie w tym roku ledwie o 1,6%, a w przyszłym o 3,6%.
Krajowy obraz jest równie dwuznaczny. PKB wzrosło o 2,3% w trzecim kwartale 2026 roku, ale ekonomista Swedbanku Nerijus Mačiulis sugerował, że kwartalny spadek odzwierciedla wygasający wpływ skoku konsumpcji gospodarstw domowych w drugim kwartale — jednorazowy impuls tracący rozpęd, a nie powszechna zapaść. Dla ludzi planujących trasy frachtowe i budżety paliwowe makroekonomiczne niuanse są jednak niewielką pociechą. Ich koszty wyznacza dystrybutor, a dystrybutor nie zna litości.
